,,Trzy twarze damy" Sarah MacLean

Co by było gdyby arystokratka o zrujnowanej opinii spotkała na swej drodze magnata prasowego? Co by było gdyby ta arystokratka okazała się być królową półświatka i właścicielką tajemnic zdolnych zrujnować połowę XIX-wiecznego Londynu? Taka mieszanina gwarantuje mnóstwo podchodów pomiędzy bohaterami, splątanych sytuacji, gry pomyłek oraz świetną zabawę i rozluźnienie dla czytelnika.

Bohaterowie: Georgiana i Duncan pochodzą z zupełnie innych światów ale każde czerpie zyski z istniejącego między nimi układu. Jednak żadne z nich nie jest tym za kogo chciałoby uchodzić, skrzętnie skrywają swoje prawdziwe osobowości, W trakcie rozwoju fabuły będą musieli zmienić swoje poglądy, nauczyć się wiele o zaufaniu oraz przede wszystkim otworzyć się na miłość.

,,Trzy twarze damy" zamyka cykl o właścicielach klubu i kasyna ,,Upadły Anioł". Dotychczas czytałam tylko pierwszą część ale mam ochotę nadrobić zaległości. Jest to przyjemna, lekka, rozluźniająca historia. Idealna na letnie popołudnie.

,,Zamknięte pokoje" Care Santos

Każdy dom w którym mieszka rodzina skrywa tajemnice. Gdyby mówił mógłby wiele opowiedzieć o swoich mieszkańcach: o ich radościach, sukcesach, cierpieniach, słabościach i tajemnicach. Nie inny jest stary dom w Barcelonie, w którym kiedyś mieszkał ceniony malarz Amadeo Lax. Uchodził za wyjątkowo utalentowanego, o jego prace walczą najbardziej cenione galerie i muzea. Przez społeczeństwo postrzegany był jako niegroźny dziwak, odludek stroniący od ludzi. Wiele lat po jego śmierci, wnuczka Violet przybywa by nadzorować przekształcenie domu w muzeum poświęcone malarzowi. Prace remontowe odsłaniają kolejne zamurowane pomieszczenia, skrywające rodzinne sekrety.

,,Zamknięte pokoje" Care Santos doskonale wpisują się w charakterystyczny nurt literatury hiszpańskojęzycznej. Mamy nostalgiczną historię o przeszłości rodziny Lax. Czytelnik niczym duch snuje się po domu aby obserwować dzieje mieszkańców od lat 90-tych XIX wieku po współczesność. Każde pokolenie skrywane swoje wstrząsające tajemnice, nie zdając sobie sprawę, że ich zachowanie zostało zdeterminowane przez to co zdarzyło się kiedyś. Pokazuje jak niewiele się wie o najbliższych. A gdy wreszcie zacznie się ich poznawać jak bardzo można zmienić opinię.

Wszyscy ci, którzy lubią rodzinne sagi z ,,trupami w szafie" (dosłownie i w przenośni) będą zadowoleni z lektury. Sama do końca ciekawa byłam jak potoczą się losy poszczególnych bohaterów, jakie podejmą decyzje i co one spowodują. Autorka po trochę dawkuje nam najważniejsze szczegóły bawiąc się chronologią i stylami. Czasem książka przypomina bardziej opowieść babci, która opowiadając układa historię nie według dat ale subiektywnej oceny. Idealna książka na wakacje.

,,Szum" Magdalena Tulli

Zastanawialiście się kiedyś jak to jest czuć się obcym? Niezrozumiałym? Innym? Taka jest narratorka powieści. Jest inna, nadpobudliwa, emocjonalna, nie odnosi sukcesów w nauce.Wszystko to nie pasuje do schematu narzuconego w rodzinie. Chłodna matka, apodyktyczna ciotka, nieobecny ojciec, idealny kuzyn a pośrodku ona - niepasująca.

,,Szum" to próba konfrontacji, zmierzenia się z przeszłością by znaleźć wyjaśnienie i rozwiązanie a na koniec upragnione wybaczenie.
Magdalena Tulli niby umieszcza akcję w konkretnym miejscu i czasie, wśród konkretnych ludzi ale jednocześnie rozmywa kontury rzeczywistości budują uniwersalną opowieść o związkach międzyludzkich. Pokazuje jak łatwo można skrzywdzić najbliższych, nawet (albo przede wszystkim) nie używając słów. Polecam, niech jednak nikogo nie zmyli niewielki rozmiar książki - ładunek emocjonalny w niej nagromadzony jest ogromny.

p.s. WYZWANIE 2015 - Przeczytaj tyle ile masz wzrostu: 105,5 cm  - 2,0 cm = 103,5 cm  

,,Aurora na mieliźnie" Bohumil Hrabal

Chyba nie sięgnęłabym po prozę Hrabala, gdyby nie wyzwanie czytelnicze i jedno z poleceń zmuszające do przeczytania książki pisarza o takich samych inicjałach jak moje. Z braku innych pomysłów sięgnęłam po przypadkowy zbiorek opowiadań właśnie Bohumila Hrabala. Przeczytałam i... jestem pod wrażeniem.

,,Aurora na mieliźnie" to zbiór 13 listów skierowanych do Kwiecieńki (April Clifford). Bardzo specyficzne są te listy. Autor pozwala w nich swoim myślą i skojarzeniom swobodnie biegnąć, tworząc niesamowity obraz (wtedy jeszcze) zmieniającej się Czechosłowacji. Patrząc na świat z perspektywy Hrabala ma wrażenie, że kurczy się. Staje się miniaturą, po to by za chwilę nabrać znaczenia uniwersalnego. Autor patrzy, obserwuje i wysnuwa własne wnioski. Pretekstem może być wizyta George'a Busha, reprywatyzacja, zmiany w polityce, olimpiada czy nawet ... Michael Jordan. Wszystko nabiera głębszego znaczenia i staje się furtką dla przemyśleń o człowieku, tolerancji, zmianach jakie w nas zachodzą, rozliczeniem z przeszłością wojenną. Mimo, że tomik powstał ponad dwadzieścia lat temu, w momencie gwałtownych zmian zachodzących w Europie, do dziś odczuć można jego aktualność i ważność wielu myśli.

Na końcu tomiku zamieszczona jest ,,Fuga naga". Jest to kolaż siedmiu pism urzędowych pisanych przez robotnika Frantiska Korinka do sądu. Przebija z nich desperacja, bezsilność i słabość człowieka w imieniu urzędów. Czytając coraz głębiej wchodzimy w jego intymność. ,,Fuga" wstrząsa swoją prostotą i bezpośredniością. Zdesperowany robotnik wyciąga na jaw kolejne epizody z życia by jak najlepiej umotywować zwiększenie emerytury. Każda kolejna strona sprawia, że czujemy się coraz bardziej przytłoczeni jego rozpaczliwą sytuacją i zawstydzeni tym, że tak dogłębnie go poznajemy.

Świat Hrabala może wydać się przygnębiający. Dużo w nim realizmu poprzez który przebija ironia i sarkazm. Mnie jednak oczarował i na pewno nie raz jeszcze sięgnę po jego prozę.

p.s. WYZWANIE 2015 - Autor ma takie same inicjały jak ja

,,Masa o porachunkach polskiej mafii" Jarosław Sokołowski ,,Masa" Artur Górski

Lata 90-te to czas, do którego moje pokolenie wraca z rozrzewnieniem. Mieliśmy po kilka lub kilkanaście lat i wszystko wtedy było najlepsze. Najlepsze smaki, najlepsze filmy, bajki, seriale, najlepsze gadżety, najlepsza muzyka, najlepsze zabawy i najlepszy czas spędzony z przyjaciółmi. Pieniędzy ani nie mieliśmy ani zbytnio nie potrzebowaliśmy, polityka - nie interesowała. Lata 90-te mają także inne oblicze - bardziej przerażające. Był to czas rodzącej się polskiej demokracji, czas gdy powstała i zorganizowała się jedna z najbardziej przerażających grup przestępczości zorganizowanej - mafia pruszkowska. Kulisy jej działania ujawnia ,,Masa" Jarosław Sokołowski w rozmowie z Arturem Górskim.

Jego relacja ujawnia świat, który dla normalnych ludzi jest niewyobrażalny. Świat wielkich pieniędzy, bezwzględnych mafiosów i band zdesperowanych gotowych na wszystko ,,byczków". Wcale nie potrzeba było jakiegoś poważnego motywu by kogoś obić, poturbować czy nawet zabić. W opowieści Masy po równo wymieszane są ciemne interesy, dzika zabawa pełna alkoholu, narkotyków i seksu z bijatykami na dyskotekach czy parkingach hipermarketów. O wszystkim opowiada spokojnie, niczym o zakupach. Polska jaka przebija się z wywiadu, to kraj bezprawia, skorumpowanych policjantów, panoszących się i walczących o wpływy watażków, gdzie strach wychodzić na ulicę. Kraj, gdzie walki zwaśnionych band są na porządku dziennym a stróże prawa boją się interweniować, gdzie ludzi giną w tajemniczych okolicznościach lub trafiają w ciężkim stanie na oddział intensywnej terapii.

Przyznaję, że mam trochę mieszane uczucia po lekturze. Jakoś ciężko uwierzyć mi we wszystko - pewnie łatwo sprawdzić wiele informacji w Internecie. Wystarczy wpisać Pershing, zabójstwo w restauracji Gama, Słowik. Ale z drugiej strony brutalność i bezczelność niektórych działań budzą pewną wątpliwość. Bo czy naprawdę się zdarzyły czy może podstarzali mafiosi podbudowują swoje ego, opowiadając o młodzieńczych przygodach? Sam Masa też budzi moje wątpliwości, ciężko uwierzyć w stuprocentowe nawrócenie jednego z czołowych gangsterów. Na koniec zastanawiałam się jaki w ogóle cel ma ten cykl książek: Ma nam pokazać, że mroczne czasy już minęły i mafia w Polsce została całkowicie wyeliminowana czy też istnieje ale tak bardzo się przeobraziła, że opowieści jednego ze starych nie robią im już żadnego problemu? Chyba wolę naiwnie wierzyć w pierwszy wariant...

Stosik czytelniczy VIII czerwiec 2015

Zauważył ktoś, że dziś już 19 czerwca? Ja prawdę mówiąc, nie. Fakt, ostatnio się nie udzielałam. Musiała zrobić przerwę. Czasem tak mam. Tydzień, półtora - nie czytam, obijam się i zbieram energię. Szczególnie, że urlop mam dopiero za miesiąc :(

Dziękuję Izabeli z bloga Literackie zamieszanie za dwie (!!!) nominacje to LBA - post się pisze i na pewno się pojawi w niedługiej przyszłości.

Dziękuję też Sylwii z bloga Tu się czyta! za zaproszenie do udziału w wyzwaniu. Będę próbowała sprostać :)

A teraz mój czerwcowy stosik:

Wiem, malutko. Ale co tam.

- Ofiara losu C. Laeckberg Krowoderska Biblioteka Publiczna filia 34
- Szum M. Tulli Krowoderska Biblioteka Publiczna filia 5
- Bądź zdrowa, Lizbono A.Velaso Krowoderska Biblioteka Publiczna filia 5
- Zimowa opowieść M.Helprin mój zakup (tylko 12 zł)

I oczywiście coś co sprawia, że czytanie jest jeszcze przyjemniejsze czyli KarmeLove! z orzeszkami solonymi. Ktoś, kto wymyślił tę czekoladę był geniuszem zła :)

,,Przeprawa" Cormac McCarthy

,,Przeprawa" Cormaca McCarthy'ego nie należy do zapychaczy letniego popołudnia. To powieść, w którą, z każdą kolejną stroną, czytelnik musi się wgryźć. Musi przedrzeć się przez jej prostotę i surowość by dotrzeć do ukrytego piękna i mądrości.

Startujemy tak jak główny bohater ,,Przeprawy" - szesnastoletni Billy Parham, jako zieloni, naiwni, nieprzygotowani do życia młodzieńcy. Powoli zderzamy się z rzeczywistością. Dostrzegamy brutalność i bezwzględność świata, gdzie nie ma miejsca na ideały czy marzenia. Każde kolejne uderzenie jest coraz bardziej bolesne i obdzierające ze złudzeń. Droga jaką przemierza bohater staje się ścieżką ku dorosłości, a kolejne spotkania i rozmowy mają za zadanie uczyć i stawać się drogowskazami.

Początkowo ciężko było mi się przyzwyczaić do stylu jakim napisana jest powieść. Stylu wręcz analogicznego do krajobrazu jaki opisuje: prostego, prawie pustynnego, pozbawionego wszelkich zbędnych elementów, oszczędnego w słowa i analogie. Brak tu pięknych epitetów ale gdzieś pod skórą czuje się piękno opowieści. Jej siła tkwi w prostym podziale na dobro i zło, mądrość i głupotę. Pozornie wszystko jest rozdzielone ale jak granica między Stanami i Meksykiem - pozwala na przepływ ludności, tak gdzieś wzajemnie przenikają się wartości oddziałując i kształtując bohatera.

Opowieść McCarthy'ego ma wiele warstw na których można ją analizować, za każdym razem dostrzegając coś nowego. Pod płaszczykiem świata prostych i twardych ludzi, świata, który już odszedł w zapomnienie, autor ukrył tęsknotę za dobrem, bezpieczeństwem i spokojem. W końcu każdy z nas za tym tęskni...

p.s. WYZWANIE 2015 - Przeczytaj tyle ile masz wzrostu: 109,7 cm  - 4,2 cm = 105,5 cm