Wcale nie wykluczam, że ostatnie kilka lat żyłam pod kamieniem bo totalnie nie zdawałam sobie sprawy, że mamy taką pisarkę jak Anna Rybakiewicz. A to błąd, mój błąd do którego się przyznaję i postanawiam go poprawić. A że pani Anna wydała już kilkanaście książek to mam co robić przynajmniej do emerytury.
,,Róża" to powieść rozgrywająca się w trakcie II wojny światowej ale opowiedziana z zupełnie nowej dla mnie perspektywy. Nie ma drastycznych walk czy bezpośredniego zagrożenia życia. Mimo to czuć niepokój i niepewność jutra. Niebezpieczeństwo wisi w powietrzu i nikt nie może sam decydować o sobie. W tryby wojennej maszyny wpada młodziutki Tadeusz, który zamiast brata, zgłasza się na ochotnika aby wyjechać na przymusowe roboty do Niemiec. Tam trafia w nieoczywiste miejsce, bo nie na farmę u bauera, ale do hotelu otoczonego plantacją róż. Początkowo czuje wrogość i nienawiść do pracodawców, jednak jedna noc, jedno nieostrożne zachowanie sprawia, że zaczyna patrzeć na otoczenie zupełnie inaczej. Zaczyna dostrzegać niecodzienność sytuacji w jakiej się znalazł a przede wszystkim zaczyna dostrzegać córkę właściciela.
,,Róża" jest powieścią bardzo prostą ale też bardzo nieoczywistą. Subtelna, delikatna ale nasycona emocjami, opowiada o miłości, która była skazana na przegraną ale mimo to nie poddała się. O ludziach, których los postawił po przeciwnych stronach barykady ale oni zamiast patrzeć na to co dzieli, widzieli to co ich łączy. Jednak nie jest to cukierkowa, romantyczna opowieść. Wydaje się, że nawet największe uczucie musi przegrać z poczuciem odpowiedzialności i społecznymi podziałami. Tylko czy na pewno?
Spodobał mi się styl pisarstwa Anny Rybakiewicz. Ma w sobie coś kojącego i rodzącego spokój. Opowiada o trudnej rzeczywistości zarówno wojennej jak i powojennej ale robi to z wrażliwością i wyczuciem. Dramaty muszą się wydarzyć aby mogło dojść do pojednania i aby nie zapomnieć, że nawet w najtragiczniejszych momentach może pojawić się iskierka dobra. To poruszająca, mądra opowieść, którą warto poznać.
Za możliwość przeczytania dziękuję Wydawnictwu Filia!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz